Over Ilona

Ik deed de standaarddingen waar je aan denkt bij een gezonde leefstijl. En vol overgave, zoals ik altijd alles doe. Ik liep mezelf vroeger dagelijks voorbij, negeerde mijn lichaam. Mensen met een burn-out snapte ik niet. Beetje thuiszitten, alsof dat helpt.

Toen ik vond dat ik meer moest bewegen, schreef ik me natuurlijk gelijk in voor een marathon. Go big or go home, was mijn instelling. Ik heb er drie jaar fanatiek voor getraind en het was een onvergetelijke ervaring. Ik finishte in Central Park, New York, samen met mijn broer, wat het nog specialer maakte. Na afloop zei mijn lichaam: tot hier en niet verder.

De vermoeidheid die ik al jarenlang met me meesleurde had haar hoogtepunt bereikt. En dat werd mijn dieptepunt. Voor het eerst drong tot me door wat ik al die tijd had gedaan. Mijn lichaam moest gewoon doen wat ik wilde, ook als het niet ging. Ik besefte dat ik dit anders moest gaan doen.

Omdat de huisarts mij niet verder kon helpen ging ik op onderzoek uit. Een lichaamsscan die op celniveau disbalansen kan meten liet zien hoe alles samenhing en wat er onderliggend zat. Zo kwam ik erachter dat mijn lever afvalstoffen niet goed kwijt kon en ook mijn darmslijmvlies suboptimaal werkte. Mijn hartje maakte een sprongetje: eindelijk een aanknopingspunt! Sindsdien ging het bergopwaarts en is mijn lijf mij blijven verbazen.

Ik heb inmiddels geleerd om écht naar mijn lijf te luisteren. Brainfog die niet weggaat, constant 'aan' staan, een opgezette buik. Het zijn dingen die ik vroeger zou registreren en verder negeren. Nu doe ik er wat mee.

Het is een andere manier van je tot je lijf verhouden. Ik vergelijk het met een jengelend kind. Sommige ouders denken: jemig, kap even. Andere willen graag begrijpen wat hun kind probeert te zeggen. Vroeger deed ik het eerste bij mijn lijf. Nu het tweede.

Dat is voor mij lijfwijs leven. Mijn hoofd zit nog steeds vol plannen, maar primair bepaalt mijn lijf. Ik voel hoe het gaat en neem dat mee in wat ik besluit te doen. Niet als bijzaak. Wel als mijn vertrekpunt. Je weet natuurlijk nooit hoe gezond je ouder mag worden, maar als iets eraan bijdraagt, is dit het. Dat is mijn overtuiging. Bijna ieder lijf kan voluit meedoen, als het op tijd krijgt wat het nodig heeft.

Mijn carrière startte in de geneesmiddelenindustrie waar ik tien jaar werkte, daarna bouwde ik zes jaar aan een gezonde-leefstijl-concept en nu Lijfwijs. Het thema gezondheid loopt als een rode draad door mijn leven.

Naast een Alkmaarse kaaskop ben ik ook een studiebolletje uit Twente. Ik groeide op in een klein dorp en verslond wekelijks meer biebboeken dan ik mocht lenen. Ik ben altijd gevoelig geweest, pik veel op uit mijn omgeving. Tijdens mijn universitaire studie moest ik focussen op data en bewijsvoering. Later leerde ik mezelf hoe ik dit met elkaar kon combineren. Kunnen analyseren en voelen tegelijk. Dit is in mijn ogen een gouden combinatie.

Ik ben geen alwetende goeroe en ook geen therapeut die alleen uit eigen ervaring werkt. Ik zie mezelf als een nooit-uitgeleerde-expert die met je meeloopt. Open en nieuwsgierig.

Toen ik met de lichaamsscan in aanraking kwam, realiseerde ik hoeveel inzicht dit mij gaf en ook hoe het resoneerde met wat ik al die tijd al voelde. Zie je wel, ik was niet gek. Het was voor mij de missing piece. Ik ging me erin opleiden, leerde over orthomoleculaire principes en metabole gezondheid.

Hoe meer ik leerde, hoe meer ik dacht: wat als ik dit allemaal eerder had geweten. Dat had me jaren gescheeld. Ik had geen dingen anders gedaan, maar het had zoveel minder moeite gekost.

Daarom is het mijn missie om andere vrouwen te helpen de signalen die hun lichaam afgeeft op tijd te begrijpen. Om van hieruit hun energie weer te krijgen waar het hoort. In lijn met alle gave plannen in hun ondernemende hoofd!